Nöromasküler koordinasyonu arttırır; beyin ve kaslar arasındaki iletişimi geliştirmeye yardımcı olur. ­ Kas izolasyonuna yardımcı olur; denge egzersizi sırasında stabilizasyon korunmaya çalışılır.
 
Stabilizasyon için ağırlıklı olarak, günlük hayatta çoğunlukla deaktif olan belli kas grupları aktive olur, kuvvetli ve sık kullanılan kas grupları geri planda kalır. ­ Denge egzersizi sırasında vücudun stabilizasyon için harcadığı çaba, normalden daha fazla kalori yakılmasına sebep olur. ­ Kalça dengesini geliştirir; tek bacak üzerinde yapılan denge çalışmaları, gluteus medius kasının aktive olup çalışmasını sağlar. ­ Core bölgesindeki sabitlemeyi geliştirir; koordinasyonun, atletik becerinin ve duruşun iyileşmesine yardımcı olur.
 
Dünya çapında atletlerin de denge egzersizleri, antrenman programlarında yer alıyor. Denge çalışmaya başlamak için atlet olmaya gerek yok, yaş ilerledikçe vücut dengesi zayıflıyor ve düşmeler artıyor. Her yıl 65 yaşın üzerindeki her 3 insandan birisi en az bir kere düşerek kalçasını, omurgasını, bacağını vs sakatlıyor. İlerleyen yaşlardaki kırık ve sakatlıklar genç yaşlarda olduğu kadar hızlı iyileşemeyip çok ciddi sorunlara sebep oluyor.